Άρης Γαβριηλίδης

συγγραφέας-εικαστικός

Προς νέο κάτοικο Διονύσου-ανοιχτή επιστολή

Αγαπητή/έ νέε συντοπίτη. Ως λίγο παλαιότερος κάτοικος του Διονύσου σε καλωσορίζω στον νέο τόπο που διάλεξες για να ζήσης. Ο Διόνυσός μας είναι προνομιούχος από πολλές απόψεις. Γι’ αυτό τον επιλέξαμε για τόπο κατοικίας μας, τον αγαπάμε και τον προσέχουμε. Εκτός από το δάσος με τα αιωνόβια πεύκα του, το καταπράσινο περιβάλλον, την δροσιά  το καλοκαίρι, και τον καθαρό αέρα που δεν τον φθάνει το «νέφος» της Αθήνας, ο Διόνυσος έχει και τις ωραίες πέριξ περιοχές.

Η Πεντέλη κατ’ αρχήν που, παρά το κάψιμό της, προσφέρεται ακόμη για υπέροχους μοναχικούς ή ομαδικούς περιπάτους, σε χωματόδρομους που αρχίζουν από τον οδικό άξονα Άγιος Πέτρος-Παλιά Πεντέλη. Και όσο θα περνούν τα χρόνια και το πευκοδάσος στις βουνοπλαγιές θα συνεχίζει να αναδημιουργείται, τόσο αυτοί οι περίπατοι θα προσφέρουν, όπως παλιά, πριν την φωτιά, μοναδική εμπειρία και απόλαυση, ψυχική, αισθητική  και σωματική.

Σε λίγα λεπτά με το αυτοκίνητο βρίσκεσαι στους πρόποδες της Πάρνηθας. Και από εκεί με το τελεφερίκ ή με το αυτοκίνητο, πριν να το καταλάβεις, φθάνεις επάνω. Εδώ σε περιμένουν χωματόδρομοι για περίπατο ή για πεζοπορία. Φροντισμένοι χώροι για πικ-νικ και αθλοπαιδιές για μικρούς αλλά και μεγάλους. Υπέροχα τοπία. Και, βέβαια, η θέα της Αθήνας απο ψηλά, που, για να είμαστε ειλικρινείς δεν είναι και ό,τι το καλλίτερο. Στον γυρισμό, στους πρόποδες, σε βρίσκει, πεινασμένο, η θρώσκουσα κνίσσα από τις παρατεταγμένες αριστερά και δεξιά του δρόμου ταβέρνες με τα βουκολικά ονόματα.

Ελάχιστα χιλιόμετρα μακριά, είναι το φράγμα του Μαραθώνα, με την λίμνη. Ιδανικό μέρος για ολιγόωρη εκδρομή. Η αλήθεια είναι ότι πάντα γνωρίζαμε την ύπαρξη της λίμνης που μας ποτίζει και μας πλένει, την έχουμε δει ίσως σε φωτογραφίες αλλά λίγοι την έχουμε εποσκεφθεί. Ευκαιρία λοιπόν να το κάνουμε τώρα, για να θαυμάσουμε με τα παιδιά μας αυτό το εντυπωσιακό επίτευγμα της τεχνολογίας του περασμένου αιώνα. Και στην συνέχεια, να απολαύσουμε τον καφέ ή το ουζάκι στο καφενείο της όχθης της λίμνης με θέα τα γαλήνια νερά της και να ρεμβάσουμε.

Προς την δυτική πλευρά μας περιμένει η Νέα Μάκρη και τα άλλα παραθαλάσσια χωριά, Ζούμπερι, Μάτι και Ραφήνα. Με τις γαλάζιες θάλασσες και τις πευκόφυτες ακρογιαλιές κατάσπαρτες με γραφικές ψαροταβέρνες. Μαγεία όταν ο καιρός είναι καλός. Σ’ όλο το μήκος της παραλίας, εκεί που τελειώνει η αμμουδιά και αρχίζει το δασάκι, για πολλά χιλιόμετρα, έχει κατασκευασθεί με καλαισθησία ένας δρομάκος με πλακόστρωση, φανοστάτες και παγκάκια. Προσφέρει έναν ιδανικό τόπο για παραθαλάσσιο περίπατο. Πιο κάτω, η Βραυρώνα και ο Κάλαμος.

Από την άλλη πλευρά της Νέας Μάκρης, είναιζ ο ιστορικός Μαραθώνας, που, ως γνωστόν, πήρε το όνομά του από τα άφθονα μάραθα που φύτρωναν κάποτε εκεί. Το μουσείο με τα αρχαία ευρήματα, ο ένδοξος τύμβος και η αφετηρία του Μαραθώνειου δρόμου. Λίγο πιο κάτω, ο Τύμβος το παραθαλάσσιο γραφικό χωριουδάκι. Με την πλατεία, την εκκλησία, τον υπαίθριο κινηματογράφο και τις ψαροταβέρνες του, κυριολεκτικά δίπλα στο κύμα. Ιδανικός τόπος για μια δροσερή καλοκαιριάτικη βραδινή απόδραση σε απόσταση αναπνοής. Καθώς αγναντεύεις τον Ευοϊκό που ξανοίγεται μπροστά σου έχεις την ψευδαίσθηση ότι βρίσκεσαι σε νησί.

Λίγο πιο κάτω σε περιμένει για μπάνιο ο Σχοινιάς με το μοναδικό πευκοδάσος και την υπέροχη, απέραντη, αμμώδη παραλία. Σε τριανταπέντε ακριβώς λεπτά βρίσκεσαι από την είσοδο του σπιτιού σου μέσα στα γαλάζια νερά του που η καθαριότητά τους φέτος πιστοποιήθηκε από γαλάζια σημαία.

Η περιοχή μας έχει ακόμη πολλά αξιοθέατα. Η εκκλησία μας του Αγίου Γεωργίου. Το γυναικείο μοναστήρι της Φανερωμένης στην Ροδόπολη με τους ολάνθιστους και μοσχοβολιστούς κήπους την άνοιξη. Ο Βωμός του Διονύσου στον δρόμο πριν την Ραπεντώσα. Οι γραφικοί πέτρινοι σιδηροδρομικοί σταθμοί στον Αγίου Στεφάνου και στα Κιούρκα. Και βέβαια, το μουσείο Γουλανδρή, στην Κηφισιά, το λαογραφικό μουσείο στην Νέα Ερυθραία, και πολλά άλλα.

Άμποτε, να φιλοτεχνηθεί, κάποτε, ένα λεύκωμα ή να γίνει ένας φωτογραφικός διαγωνισμός με θέμα τα αξιοθέατα του Διονύσου και των γύρω περιοχών. Αξίζει τον κόπο, και με το παραπάνω!

7/2004